در برابر این موج افشاگری، برخی با شیون و داد از "فضای مجازی ولنگار" در ایران مینالند و بر ضرورت محدودیت و صیانت تأکید می‌کنند. اما نگاه به تجربه جهانی نشان می‌دهد که معضل فساد مختص ایران نیست. برای نمونه، برزیل با ابعاد شدیدتری از این پدیده دست‌به‌گریبان است. با این حال، تفاوت اساسی و گوهرین جایی نمایان می‌شود که در آن کشورها، حرف افشاگر نه با اتهام "ولنگاری" که با جدیت نهادی و قضایی روبه‌رو می‌گردد. اگر افشاگری درست باشد، مفسد پشت میله‌های دادگاه می‌رود؛ اگر نادرست از آب درآید، خود افشاگر در برابر افکار عمومی و قانون پاسخگوست. مهم‌تر آنکه در جوامع توسعه‌یافته، پای ساختارهای مولد فساد نیز به میان کشیده می‌شود و برخوردی ریشه‌ای با آنها صورت می‌گیرد.