اکثر مشتریانش وابسته به اینترنت بودند. قطع و اختلال دی ماه روی وضعیت آنها اثر گذاشته و سرریزش به شرکت یوسف رسیده است.
کارمند بخش فروش دیروز به یوسف گفت: "هر سال این موقع تلفن ها امانمان را میبرید، اما امسال زیاد خبری نیست."
یوسف خستهتر از این حرفها بود که به حرف کسی گوش کند. از شرکت بیرون زد و شروع به قدم زدن کرد. احساس ضعفش او را به سمت یک املتفروشی کشاند. اما املت را هم نتوانست بخورد. به شب عید فکر میکرد و حقوق و عیدی همکارانش. به آیندهای که معلوم نیست چه میشود...
در همین هیاهو، صدای مشتری را شنید که به صندوقدار نزدیک او میگفت: "میشه یه فاکتور جدید بدید؟ برای شرکت میخوام."
یوسف نگاهش به میز انتهای سالن افتاد. ده نفر نشسته بودند که به حساب شرکت آمده بودند صبحانه بخورند. اما او در تأمین حقوق کارمندانش مانده بود.
روزگار یوسف، روزگار سایر شرکتهای مثل اوست.
گزارش «ایران تلنت» میگوید جذب نیرو در یک ماه اخیر در شرکتها ۵۷٪ کاهش داشته که حتی از کاهش ۳۵٪ در دوران جنگ ۱۲ روزه هم بیشتر است. بدتر اینکه این نرخ برای شرکتهای کوچک و متوسط ۷۵٪ است و هنوز به اوج بحران، یعنی پایان سال و اتمام قراردادهای کاری نرسیدهایم.
#قطع_اینترنت یکی از دلایل اصلی این رکود عمیق است.