نوید، مردی چهل‌ساله با چهره‌ای که این روزها بیش از سنش خط فکر بر پیشانی دارد، کارمند بخش مالی یک شرکت خصوصی و سرمایه‌گذاری خودخوانده‌ای است که سال‌ها با مطالعه و ریسک‌های حساب‌شده، بخشی از اندوخته‌اش را به بورس سپرده است. او نه نابغه‌ای احساساتی است و نه محافظه‌کاری کامل؛ موجودی است بینابین که به تحلیل‌های بنیادی اعتقاد دارد اما این روزها نفس‌ش در سینه حبس شده است. خریدهای اخیرش — بر پایه همان تحلیل‌ها — حالا همچون کالایی لوکس و بی‌کاربرد در پرتفویش خاک می‌خورند و هر بار که به صفحه نمادها نگاه می‌کند، گویی شاهد مرگ تدریجی تصمیمی است که روزی منطقی به نظرش می‌رسید.