هفته با فشار فروش کم‌سابقه آغاز شد. شاخص کل طی دو روز حدود ۱۹۰ هزار واحد افت کرد و کانال ۳.۷ میلیون واحدی را از دست داد. هم‌زمان خروج سنگین پول حقیقی ثبت شد؛ بخشی از این سرمایه به سمت صندوق‌های طلا رفت و نشانه‌ای از افزایش ریسک‌گریزی سهامداران بود. صنایع بزرگ از فلزات و شیمیایی‌ها گرفته تا بانکی و خودرویی، در صف فروش قرار گرفتند.

دوشنبه اما ورق موقتاً برگشت. شاخص بیش از ۶۱ هزار واحد رشد کرد و نمادهای شاخص‌ساز، به‌ویژه فلزی‌ها، موتور صعود شدند. ورود پول حقیقی هم ثبت شد؛ با این حال ارزش معاملات خرد آن‌قدر بالا نبود که بتوان آن را نشانه بازگشت اعتماد دانست.

این تردید سه‌شنبه دوباره خود را نشان داد؛ شاخص بیش از ۲۷ هزار واحد عقب نشست و خروج سرمایه نه فقط از سهام، بلکه از صندوق‌های درآمد ثابت و حتی طلا هم مشاهده شد؛ رفتاری که حکایت از نقد شدن دارایی‌ها و احتیاط فراگیر داشت.

چهارشنبه بازار دوباره سبز شد و با رشد بیش از ۶۱ هزار واحد، شاخص به کانال ۳.۷ میلیون بازگشت. بیش از ۷۰ درصد نمادها مثبت بودند و پول حقیقی به سهام برگشت؛ اما همچنان چرخش سریع نقدینگی میان سهام، طلا و صندوق‌ها نشان می‌دهد بازار به تعادل پایدار نرسیده است.

جمع‌بندی هفته:

بورس بین ۳.۶ تا ۳.۷ میلیون واحد در رفت‌وبرگشت بود؛ نقدینگی بی‌قرار و سرمایه‌گذاران محتاط. بازار بیش از هر زمان دیگری به محرک‌های بنیادی و کاهش ابهامات سیاسی نیاز دارد.

مهدی حاجیوند، کارشناس بازار سرمایه، معتقد است بورس از تورم عقب مانده و از منظر ارزندگی در وضعیت جذابی قرار دارد؛ اما تا روشن شدن تکلیف متغیرهای سیاسی، حرکت بازار با احتیاط ادامه خواهد داشت. به گفته او، در صورت کاهش ابهامات، زمینه رشد دوباره مهیاست؛ در غیر این صورت احتمال آزمون دوباره کف ۳.۶ میلیون واحد وجود دارد.

فعلاً بورس روی لبه تیغ حرکت می‌کند؛ نه آن‌قدر قوی که خیال سهامداران را راحت کند، نه آن‌قدر ضعیف که امید را خاموش کند. بازار در نقطه تصمیم ایستاده است.