تا این لحظه حدود ۱۵۶ هزار میلیارد تومان (۱۵۶ همت) خرید از محل کالابرگ انجام شده است.
برنج، مرغ، روغن و حبوبات در صدر خریدها بودهاند و گوشت قرمز در رتبههای بعدی قرار دارد. سبد مصرفی نشان میدهد اولویت مردم همچنان تأمین کالاهای پایه است.
در همین حال، دولت دامنه طرح را گسترش داده؛
تعداد فروشگاههای فعال از ۲۶۰ هزار به ۵۳۰ هزار ترمینال رسیده و قرار است از ۱۵ اسفند، اقلامی مثل سیبزمینی، پیاز، گوجهفرنگی و خرما هم وارد سبد کالابرگ شوند. مرحله سوم اعتبار نیز با سقف یک میلیون تومان آغاز میشود.
پیام رسمی روشن است: کالابرگ معادل پول نقد است و قیمتها برای خریدار تفاوتی ندارد. اما آیا فشار بازار هم همین روایت را تأیید میکند؟
برنج تنظیم بازاری در میدان
همزمان با گسترش کالابرگ، جهاد کشاورزی تهران از توزیع ۵ هزار تن برنج تنظیم بازاری خبر داد؛
برنج پاکستانی با قیمت ۱۵۱ هزار تومان برای مصرفکننده
برنج هندی با قیمت ۱۶۱ هزار تومان
هدف، کنترل نوسان قیمتها و تأمین نیاز شب عید عنوان شده است. یعنی دولت از یکسو اعتبار خرید میدهد و از سوی دیگر، در سمت عرضه هم وارد میدان تنظیم بازار شده است.
برق؛ هشدار پیش از تابستان
در حوزه انرژی، خبرها آرامتر اما نگرانکنندهتر بود.
توانیر اعلام کرد با وجود پیشبینی افزایش تولید، ناترازی برق همچنان پابرجاست و باید از همین حالا برای تابستان برنامهریزی شود.
زمستان بدون خاموشی گذشت، اما تابستان پیشرو «شرایط خاص» خواهد داشت؛ عبارتی که در ادبیات صنعت برق یعنی فشار مصرف در راه است.
شیر اقتصادی؛ دیگر اقتصادی نیست
اما شاید مهمترین خبر شب، عددی بود که روی برچسب یک کالای ساده نشست:
۶۳ هزار تومان برای شیر نایلونی ۸۰۰ گرمی.
شیری که حدود ۴۰ روز پیش ۳۱ هزار تومان بود، حالا تقریباً ۱۰۰ درصد افزایش قیمت را تجربه کرده است. محصولی که سالها نماد «لبنیات اقتصادی» بود، حالا به خریدی مشروط تبدیل شده؛ خریدی که برای برخی خانوادهها فقط در قالب کالابرگ ممکن است.
اگر یک خانواده سهنفره روزانه یک پاکت مصرف کند، هزینه ماهانه این قلم به بیش از یک میلیون تومان میرسد؛ یعنی تقریباً معادل کل اعتبار ماهانه کالابرگ هر نفر. در این شرایط، این پرسش جدیتر میشود: آیا کالابرگ حمایت است یا جبران افزایش قیمتها؟
دو روایت از یک روز اقتصادی
از یکسو دولت میگوید:۸۶ میلیون نفر تحت پوشش کالابرگاند، فروشگاهها دو برابر شدهاند، اقلام جدید اضافه شده و ۱۵۶ همت به حساب اصناف واریز شده است.
از سوی دیگر، بازار میگوید:شیر اقتصادی دو برابر شده، برنج با برچسب تنظیم بازاری توزیع میشود و صنعت برق از ناترازی آینده هشدار میدهد.
اقتصاد امروز ایران در فاصلهای باریک میان «تنظیم» و «فشار» حرکت میکند؛ جایی که سیاستهای حمایتی گستردهتر میشوند، اما همزمان، هزینه سبد خانوار هم سنگینتر میشود.
شب با یک سؤال بسته میشود:
اگر کالاهای پایه بدون کالابرگ از دسترس خارج شوند، آیا هنوز میتوان آنها را اقتصادی نامید؟