دو رسانه خارجی اعلام کردند دور دوم گفتوگوهای هستهای ایران و آمریکا سهشنبه ۲۸ بهمن در ژنو برگزار میشود؛ خبری که هنوز از سوی منابع رسمی داخلی تأیید یا تکذیب نشده است. همین اعلام غیررسمی کافی بود تا معاملهگران دست به فروش بزنند.
دلار آزاد که پیش از انتشار خبر در محدوده ۱۶۲ هزار تومان معامله میشد، به حوالی ۱۵۷ هزار تومان عقب نشست؛ افتی نزدیک به ۵ هزار تومان در چند ساعت.بازار طلا و سکه واکنش شدیدتری نشان داد.
هر گرم طلای ۱۸ عیار به ۱۸ میلیون و ۸۱۷ هزار تومان رسید؛ ۲۶۲ هزار تومان کمتر از پنجشنبه.
سکه امامی ۵ میلیون تومان سقوط کرد و در محدوده ۱۹۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان ایستاد.
سکه طرح قدیم حتی بیش از ۷ میلیون تومان عقب نشست.
نیمسکه، ربعسکه و سکه گرمی هم بین ۵۰۰ هزار تا ۲.۴ میلیون تومان کاهش داشتند.
این ریزش در حالی رخ داد که اونس جهانی طلا به دلیل افت ارزش دلار آمریکا تا ۵۰۴۳ دلار بالا رفته بود؛ یعنی بازار داخلی برخلاف روند جهانی حرکت کرد و نشان داد متغیر اصلی، «خبر سیاسی» بوده نه بازار جهانی.
مرکز مبادله؛ تصویر رسمی بازار
در مرکز مبادله ایران نیز نرخها نزولی بود.
حواله دلار ۱۳۶ هزار و ۵۸ تومان،
یورو ۱۶۱ هزار و ۵۰۸ تومان،
و درهم ۳۷ هزار و ۴۷ تومان اعلام شد.
بانک مرکزی هم از ثبت بیش از ۶۳۷ میلیون دلار معامله ارزی در هفته منتهی به ۲۱ بهمن خبر داد؛ آماری که نشان میدهد سمت عرضه رسمی همچنان فعال است.
یکشنبه؛ بازگشت آرام تقاضا
اما بازار یکشنبه ۲۶ بهمن تصویر دیگری داشت.
دلار که ظهر ۱۵۹ هزار و ۳۱۰ تومان بود، تا عصر به ۱۵۹ هزار و ۷۶۰ تومان رسید و رشد روزانه ۱.۰۴ درصدی ثبت کرد.
یورو، پوند و دلار کانادا نیز بیش از یک درصد بالا رفتند.
درهم امارات با رشد ۱.۳ درصدی سیگنال افزایشی داد.
در بازار سکه نیز روند صعودی شد:
سکه امامی بیش از ۵ هزار تومان رشد کرد و بازدهی ۲.۷ درصدی ثبت شد.
ربعسکه با رشد ۳.۶ درصدی بیشترین افزایش را داشت؛ نشانهای از فعال شدن تقاضای خرد.
نکته مهم این بود که اونس جهانی تقریباً ثابت ماند؛ بنابراین موتور رشد یکشنبه، بازگشت انتظارات ارزی و تعدیل هیجان فروش شنبه بود.
عامل پنهان نوسان چه بود؟
رفتار دو روز اخیر نشان میدهد بازار بیش از هر چیز به «سیگنال سیاسی» واکنش نشان میدهد، حتی اگر رسمی نباشد. شنبه، امید به مذاکره موجب فروش هیجانی شد. یکشنبه، تردید نسبت به قطعیت خبر و نبود تأیید رسمی، بخشی از تقاضا را برگرداند.
رشد درهم در عصر یکشنبه نیز نشانه افزایش تقاضای حوالهای بود؛ عاملی که معمولاً پیشنگر حرکت دلار آزاد محسوب میشود.
در واقع بازار تهران در این دو روز میان «امید دیپلماتیک» و «احتیاط تورمی» در نوسان بود.